Serdecznie zapraszamy do internetowego spotkania z Międzynarodowym Przeglądem Teologicznym Communio.

Najwybitniejsi teologowie, inspiratorzy i uczestnicy Soboru Watykańskiego II założyli w roku 1965 międzynarodowy przegląd teologiczny - Concilium. Z biegiem lat Concilium stało się bardzo radykalne ulegając wpływom teologii wyzwolenia i oscylując na granicy ortodoksji. W łonie Concilium nastąpił rozdział i część teologów o umiarkowanych poglądach zawiązała nowy komitet redakcyjny na czele z H. Urs von Balthasarem, J.Ratzingerem oraz H. de Lubac. W ten sposób w roku 1972 ukazał się nowy Międzynarodowy Przegląd Teologiczny - Communio - z podstawowym hasłem: jedność w wielości.
Czasopismo ukazuje się obecnie w 15 edycjach narodowych i klikunastu wersjach językowych. W Polsce wielkim orędownikiem Communio był kardynał Karol Wojtyła, który zlecił jego wydawanie Pallottinum. Pierwszy numer ukazał się w roku 1981 i jest wydawany do dziś.
Po 25-latach obecności w Polsce Communio pragnie nadal przybliżać aktualne problemy i pytania teologii, szukając na nie odpowiedzi w perspektywie wiary, zawsze zaś opierając się na fundamencie, jakim jest prawda. Wypada zaś czynić to z tym większą gorliwością, gdy na Stolicy Piotrowej zasiada dziś jeden z inicjatorów Communio - Kardynał Joseph Ratzinger, a dziś Ojciec Święty Benedykt XVI.

    • Wniebowstąpienie między Paschą i Pięćdziesiątnicą. (Ks. Marian KOWALCZYK SAC)
    • Wniebowstąpienie i Zesłanie Du- cha Świętego. Znaczące etapy w historii zbawienia. (Ks. Augusto BARBI)
    • Obecność Nieobecnego. (Ks. Alfred DYR SAC)
    • Obecność liturgii niebieskiej w liturgii ziemskiej. (O. Kazimierz LIJKA OMI)
    • Learning to Live the Theological Virtues in Christ’s Passion, Ascension, and Pentecost. (Bp Jean-Pierre BATUT)
    • Realizm ciała niezbędny w duchowości chrześcijańskiej. (Ks. Stanisław ZARZYCKI SAC)
    • Miłość, w której odpoczywają dusze. (Ivica RAGUŽ)
    • Strata i zysk w oratorium J. S. Bacha Lobet Gott in seinem Reichen. (Ks. Dariusz SMOLAREK SAC)
    • Maryja, Królowa Apostołów. (Ks. Jan KUPKA SAC)
    • Zielone Święta w tradycji ludowej. (Ks. Zdzisław JANIEC)
    • Chrześcijański obraz człowieka – wartość w codzienności. (Ks. Dariusz PATER)
    RECENZJE:
    • Kapłaństwo prezbiterów. Studium nauczania Jana Pawła II (Ks. Wojciech Zyzak)
    • Męstwo jako sposób spełniania się osoby. Studium antropologiczne (Ks. Ryszard Kozłowski COr)
    • Organizacja i funkcjonowanie administracji w Kościele (Ks. Józef Krukowski, ks. Wiesław Kraiński, ks. Mirosław Sitarz)
    • Sequela Christi et imitatio hominis. Paradygmat naśladowania we współczesnej refleksji teologiczno-moralnej. Źródła i perspektywy (Ks. Tadeusz Zadykowicz)


            Aktualności - szczególnie polecane:


      Wywiad z ks. prof. Lucjanem Balterem SAC
      [e-Communio - artykuł z numeru 3: "Opuscula dedicata - Złoty Jubileusz Kapłaństwa 2009"]

      Michał Siennicki SAC: Gdzie rodziło się Księdza powołanie kapłańskie? Pamiętamy słynne słowa JPII, który mówił o Wadowicach, że tutaj się wszystko zaczęło. Jak dla ks. Lucjana Baltera wygląda początek przygody z kapłaństwem?

      Lucjan Balter SAC: Kapłaństwo rodziło się w Wilnie w młodym wieku, kiedy byłem ministrantem, zaraz po pierwszej komunii świętej, do której przystąpiłem mając 6 lat. Jako mały ministrant chciałem być Jezuitą. W parafii Niepokalanego Poczęcia w Wilnie na Zwierzyńcu duszpasterzowali księża diecezjalni, ale chciałem być Jezuitą, chociaż nigdy jeszcze w tym czasie żadnego Jezuity nie spotkałem. Chciałem pójść do gimnazjum Jezuitów, o którym coś usłyszałem (choć do żadnej szkoły nie chodziłem), i następnie zostać zakonnikiem. Mama jednak chciała, bym był inżynierem. Okazało się, że te plany miały się rozwiązać inaczej.

      Więcej…

       

      Kardynał Joseph Ratzinger (Benedykt XVI, papież)

      [Kolekcja COMMUNIO - artykuł z numeru 5: "Kościół - Ekumenizm - Polityka"]

      W "Rozmowach z Hitlerem" Hermann Rauschning, w latach 1933-34 przewodniczący senatu Wolnego Miasta Gdańska, przytacza następujące wynurzenie dyktatora: "Wyswobadzam człowieka od presji ducha, który stał się celem samym w sobie; od brudnego i upokarzającego samoudręczenia powodowanego przez chimerę zwaną sumieniem i moralnością, i od roszczeń do wolności i samodzielności osobistej, do której i tak dorastają tylko nieliczni". Sumienie było dla tego Führera chimerą, od której trzeba było wyzwolić człowieka; wolność, jaką obiecywał, miała być wolnością od sumienia. Odpowiada temu wypowiedź Goeringa wobec tego samego autora: "Ja nie mam sumienia! Moje sumienie nazywa się Adolf Hitler".

      Więcej…